google reader رو که باز می کنی ، کلی خبر و وبلاگ نخونده داری که باید بخونیش ( مثل اینکه مجبورت کرده باشن ) ، اول وبلاگ های دوستانی که آپ جدید کردن رو می خونی ، خبرهای داغ و جالب سیاسی ، فرهنگی و ورزشی این چند روزه هم نیم نگاهی میندازی ، میل رو چک می کنی و یه سری هم به وبلاگت می زنی ، اگه هم وقت زیاد بیاری !! پیگیر یه کار علمی میشی ...

از خوندن اونهمه مطلب توی اون چند ساعت وب گردی ، این خبر یه جورایی برام خاطره ی جالب رو تداعی می کنه :                " مراکز مشاوره دانشجويي در محاصره دانشجويان دختر !! ‌"

                   من گـــــــدا و تمــنایِ وصـــــل او ، هیــهات
                   کــجا به چشم ببینم ، خیـالِ منظر دوست
                   اگر چـــه دوست به چیــزی نمی خرد ما را
                   به عالَمی نفروشم ، مویی از سَر دوست

یا علی انت و شیعتک علی منابر من نور مبیضه وجوههم وحولی فی الجنه و هم جیرانی
روزی به وسعت تاریخ و به عظمت کعبه ...

رب اغفرلی ولوالدی وارحمهما کما ربیانی صغیرا
دستانت را می بوسم به پاس همه ی خوبیهایت ای پدر...

الهی هب لی كمال الانقطاع الیك
روزهایی در خلوت خویش با خود بودن و به یاد خدا زیستن ...

پ . ن :

       اعتکاف بزرگ ۲۵۰۰۰ نفری جوانان کانون رهپویان وصال شیراز

به بهونه ی خوندن کتاب خاک های نرم کوشک :

یاد باد خاطرات مردان و زنانی که هفت فصل عاشقی را در دوران 8 سال دفاع مقدس ، مظلومانه طی کردند و مصداق « فرحین به ما اتهم الله » گشتند و اینک چشم به راه واماندگان از قافله ی خویش دوخته اند که آیا ما هم می توانیم مصداقی بر « و منهم من ینتظر» باشیم یا نه ...
                                 
                                         درباره ی کتاب خاک های نرم کوشک :

1 ... الان چند سالی است که کتاب هایی درباره ی سرداران و فرماندهان باب شده و می نویسند ، بنده هم مشتری این کتاب ها هستم و می خوانم ؛ بعضی از این ها را من خودم از نزدیک می شناختم ؛ آنچه درباره شان نوشته شده ، روایت های صادقانه و بسیار تکان دهنده است ...این اوستا عبد الحسین برونسی ، قبل از انقلاب یک بنا بود و با بنده هم مرتبط بود ؛من توصیه می کنم و واقعاً دوست می دارم شماها هم بخوانید ؛ اسم این کتاب ، " خاک های نرم کوشک " است ؛ قشنگ هم نوشته شده است ....               بیانات مقام معظم رهبری در جمع فیلم سازان و کارگردانان سینما و تلویزیون

2 پر تیراژترین کتاب دفاع مقدس هست که مجموعه ای از خاطرات چند تن از خانواده ها و همرزمان شهید می باشد که توسط سعید عاکف تالیف شده است

این پست رو تقدیم می کنم به همه ی شهیدان این مرز و بوم و دائی علی اکبرم که آسایش و راحتی ام رو مدیون اونها هستم...

محبوبه ( وبلاگ دل نوشته ها )
یكي از چيزايي كه هميشه آرزوشو داشتم اين بوده كه اون جوري زندگي كنم كه لياقتشو دارم ...
اميدوارم همه بتونن اون جوري زندگي كنن كه لايقن
+ شیشیل پیشیل ( یا محبوبه خانم ) آرزوی ساده ی شما هم دست کمی از حرف های بزرگ ، نداره ها  

 ترقه ( وبلاگ دنیای کوچک من )

آرزو می کنم که به یه جایی برسم (از لحاظ مالی یا موقعیت شغلی )، هر مستحقی ازم کمک بخواد بتونم بهش کمک کنم. یعنی بتونم خوشحالش کنم
+ امیدوارم به همون جا که می خوای برسی ولی یادت باشه اگه من اومدم سراغت ، خوشحالم کنی ها چون قول دادی ها

+ آرزوی چهارمتون من رو کشته ، من ویژه برای این آرزتون با اون نقطه چین های قبل از چشمکتون از ته دل آمین میگم   ( یه نکته ی دیگه اینکه حق ترجمه ی فینگلیش ، تایپ و ویرایش متعاقباْ اعلام می شود )

نمازش که تمام شد ، آروم زیر لب گفت : یا من ارجوه لکل خیر ....

یادم افتاد ، دوباره یه فرصت دیگه بهم دادی . پس خودت کمکم کن .

                                          گر من از باغ تو یک میوه ، بچینم چه شود

                                          پیش پایــی به چــراغ تـو ، ببینـم چه شود

                                          یارب انـدر کـنف ســایه ی آن ســـرو بلنــــد

                                          گـر من سـوخته یک دم بنشینـم چه شـود

                                   .................................................................

یه پیشنهاد :

یه جمله ای قبلاً یکی از دوستان‌ ، آخر ایمیلشون واسم نوشته بودن که به نظرم خیلی پیشنهاد خوبی مخصوصا ً برای این روزها می تونه باشه...

نوشته بودن:

      "  اگه کتاب جالبی خوندین اگه برتون امکان داشت و دوست داشتین اسمشو بگین منم بخونم "

راستش هرچند من این کار رو انجام ندادم - چون واقعا ً خودم رو در اون حد نمی دونستم که بخوام کتابی به ایشون معرفی کنم – ولی الان دوست دارم ، هرکه براش امکان داره بگه جالبترین کتابی که اخیراً‌ خونده چی بوده تا من هم بخونمش ...

یه توصیه :

اگه یه روز دیدید هنوز روی پرده ی سینماهای شهرتون فیلم های " زن ها فرشته اند " ، " تیغ زن "  و " انعکاس " هست ولی دست فروش های کنار خیابون دارن cd هاش رو می فروشند ؛ طمع ورتون نداره 1700 بدید اونها رو بخرید چون
اولاً   : به سینمای کشورتون خیانت کردید !!

دوما‌ً : اگه تازه اولاً رو هم بی خیال شده باشید ؛ وقتی برسید خونه ،‌ یکی از اونها خام از آب در می یاد ، یکی هم فیلم تکراری " بچه های ابدی " هست ، آخریش هم کلی آهنگ روش رایت شده ...

پس بی خیال شید برید سینما با اون پولتون لااقل یکی از این فیلم ها رو ببینید.

اونقدر این مدت اتفاقات عجیب و غریب اینجا افتاده که فکر کنم باور کردنش !! برای شماها خیلی سخت باشه اما …
شروع این اتفاقات رو توی پست قبلی توضیح دادم ، مشکل رو با خیلی ها مطرحش کردم ، هرکسی یه پیشنهادی می داد ، ‌من همه ی اونها رو انجام دادم :

2) Windows  کامپیوترم رو عوض کردم ؛ نشد

3) از update ترین آنتی ویروس McaFee استفاده کردم ؛ نشد

4) کارت اینترنتم رو عوض کردم ؛ نشد

5) از اینترنت هوشمند استفاده کردم ؛ نشد….

.

.

ماجراهایی رو می خوام این بار بنویسم که بی ربط با اتفاقات اخیرم نیست – و از اونجایی که چند ماهی میشه فقط اینجا می نویسم ،‌ مجبور شدم این مطلب در این وبلاگ قرار بدم هرچند با بقیه ی پست ها فرق داره - هرچند یه کم طولانی شد ، اما دوست دارم هرکه قراره بخونه ، کامل و با دقت بخونه و هر که هم دوست نداشت اصلاً نخونه !! شاید این ماجراها هم باورکردنش براتون سخت باشه اما ...

                                                                 ماجرای اول 

مقدمه :

اگه یادتون باشه ، پارسال بود که طرح ارتقای امنیت اجتماعی توی کشور توسط نیروی انتظامی اجرا شد که یکی از مراحل اونهم ، ارتقای سطح پوشش افراد جامعه به ویژه خانم ها عنوان شده بود . با وجود موافقان زیادی که این طرح داشت – از جمله خود نویسنده – افرادی هم وجود داشتند که با نحوه ی اجرای اون مخالف بودند ، فارغ از اینکه بعضی از این افراد هدفشون تخریب و تلاش در جهت حذف این طرح بود ، اما بعضی از این نقدها هم کاملاً خیرخواهانه و در جهت ارتقای این طرح مطرح می شد که به نظرم ، توجه کردن به اون از طرف مجریان ،‌ می تونست این طرح رو با موفقیت بیشتری همراه کنه ....

اصل موضوع :

توی روزهای اوج اجرای این طرح توی شیراز بود که سردرب یکی از مراکز ، پلکاردی زده بودند که با خوندنش علاوه بر اینکه کلی تعجب کردم ، خیلی هم عصبانی شدم . راستش با خودم گفتم چرا بعضی از افراد باید اینقدر کوته فکر باشند که بخوان با اینگونه رفتارها ، چهره ی کشور و حتی اسلام رو خراب کنند . به همین خاطر تصمیم گرفتم اعتراض خودم رو به مسئولین مربوطه اعلام کنم تا لااقل به وظیفه ی خودم عمل کرده باشم . از اون پلکارد که سردرب ورودی خواهران " مرکز بهداشتی و درمانی بقیه الله وابسته به ...... " واقع در دروازه کازرون شیراز بود ، خودم عکس گرفتم و تصمیم داشتم به همراه دلایلم مبنی بر اینکه این گونه محدودیت ها ،‌ نه از لحاظ شرعی و قانونی درست هست نه از لحاظ عرفی برای اون مسئول بفرستم برای همین منظور عکس رو از طریق سایت www.tinypic.com آپلود کردم و ایمیل کردم .

این همون عکسه...

راستش با توجه به علاقه مندی های شخصی ، عضو گروه های اینترنتی مختلفی از جمله بعضی از گروه های سایت yahoo  هستم که یکی از این گروه ها ، کاملاً سیاسیه و اغلب تحلیل ها و اخبارش هم مخالف با نظام و عقاید شخصی ام هستش ، اما به طور مستمر عکس ها و مطالب انتقادی زیادی رو به اصطلاح خودشون درباره ی رژیم ایران !! برای اعضای خود می فرستند که در یکی از این ایمیل هاشون ، همون عکسی بود که خودم گرفته بودم !! و کلی مطلب غیر واقعی درباره ی اون نوشته بودند و تحلیل کرده بودند که با دیدن اون کلی تعجب کردم که اون عکس چه جور از اینجا سردر آورده ....!!!

الان یاد ایمیلم می افتم ...!!!

                                                             ماجرای دوم

مقدمه :

اصل موضوع :

این همون متن با دیدگاه مخالفه ( که برای اولین بار در وبلاگم قرارش دادم )
این همون متن با دیدگاه موافقه ( که برای اولین بار در وبلاگم قرارش دادم )

.

.

شاید هدفم از نوشتن این پست اینها بوده :

+ یادم باشد ، نسبت به اطرافم بی تفاوت نباشم حتی شده با نوشتن یه مطلب چه فایده داشته باشه چه نداشته باشه

+ یادم باشد ، سخن همه ی موافقان و مخالفان یه موضوع رو بشنوم بعد خودم قضاوت کنم

+ یادم باشد ، موافقت و یا رای دادن به یک فرد ،‌ توی زندگیم باعث نشه که تمام برنامه های یک فرد رو تایید کنم و هیچ انتقادی نداشته باشم .
+ یادم باشد ، اگه انتقاد یا مخالفتی با چیزی دارم اون رو یه انتقاد درون خانوادگی بدونم طوری که دوست ندارم دیگران – بخوانید اپوزیسیون – دخالت کنند .

                                                  و شاید هم هدفم این بوده :

توی این دنیای مجازی نمیشه به هیچ چیز اعتماد کرد و اگر یه چیزی رو وارد این دنیا کردی بدون دیگه متعلق به خودت یا یه فرد خاص ، نیست و  مطمئن باش یه روزی همه ی اعضای این دهکده ، از اون خبر دار میشن چه از راه صحیح و چه از راههای غیر صحیح!!

نکته ی آخر اینکه :

قصد داشتم یه مطلب دیگه ای رو آپ کنم اما دیگه اونقدر کلافه شدم که تصمیم گرفتم ، با شماها هم مطرحش کنم و ازتون کمک بخوام ....

نمی دونم شما " بلاگفایی ها " هم مثل من هستید یا نه اما ماجرای من از اینجا شروع شد :              

اولش برای یه کاری !! چند تا برنامه ی Internet Security ،‌ روی کامپیوترم نصب کردم . بعد از اون تا الان هر وقت Username و Password وبلاگم رو وارد می کنم تا وارد میز کار وبلاگ خودم بشم ، با کمال تعجب وارد یه وبلاگ دیگه میشم که به همه ی اطلاعات اون ، از نظرات خصوصی گرفته تا آرشیو مطالبش دسترسی دارم ؛ می تونم پست مطلب جدید به اون اضافه کنم ،‌ آرشیو و نظرات اون وبلاگ رو ویرایش کنم ؛ تا جایی که می تونم اون وبلاگ رو هم کاملاً حذف کنم . جالب اینجاست که با هر بار وارد کردن Username و Password وبلاگم ، به یه وبلاگ متفاوت با قبلی دسترسی پیدا می کنم .

متاسفانه یا خوشبختانه - البته در هر دو حالت سهواً‌ !! - در این مدت مطالب جالبی خوندم و سوژه های جالبی هم دیدم که داستانش مفصله ...

راستش برای اینکه بتونم وارد میز وبلاگ خودم بشم باید چند بار Refresh کنم تا اتفاقی !! وارد وبلاگ خودم بشم.

چند روز اول فکر می کردم به خاطر برنامه هایی هست که نصب کردم اما الان که همه ی اونها رو هم از روی سیستم Uninistal کردم باز هم ، همون مشکل رو دارم . حتی مرورگر اینترنتم رو هم عوض کردم و با وجود اینکه از Firefox یا از Opera هم استفاده کردم باز هم همون داستان همیشگی ...

الان دیگه دارم فکر می کنم بلاگفا حسابی قاطی کرده یا شاید من هم یه " هکر فوق حرفه ای" شدم که خودم هم اطلاع ندارم . دستم به دامنتون !! دوست دارم به زندگی عادیم برگردم پس کمکم کنید ...

       بعد از اون حادثه اولین جلسه ای بود که شرکت می کردم
                            جاشون خیلی خالی بود :

   شهيد عليرضا انتظامي                   شهيد علی �